Vanmorgen stonden we vroeg op en trokken we onze jassen aan voor een lange winterse wandeling aan zee. Zo’n ochtend waarop alles klopt :) frisse lucht, een rustige kust en het gevoel dat de wereld even langzamer gaat.
We liepen langs het water, met de wind in ons gezicht en het geluid van de golven op de achtergrond. In de winter voelt het strand anders dan in de zomer. Ruimer, stiller, puurder. Je merkt hoe je hoofd langzaam leeg raakt en je automatisch een rustiger tempo aanneemt.
Tijdens onze wandeling werden we verrast door de natuur. Vogels boven zee, sporen in het zand… en ja, zelfs een zeehondje dat nieuwsgierig kwam kijken. Zo’n klein moment, maar precies dat maakt een winterdag aan zee zo bijzonder.
De duinen lagen er winterwit bij. Een dunne laag sneeuw dempte elk geluid en gaf het landschap iets bijna sprookjesachtigs. Onze voetstappen bleven even zichtbaar in de sneeuw, terwijl het riet zacht bewoog in de koude wind. Het voelde alsof we hier helemaal alleen waren, midden in een stil winterdecor.
De winter vraagt niet om volle agenda’s of lange plannen. Het is het seizoen van even eruit, een frisse neus halen en genieten van de eenvoud. Voor ons blijft de winter aan zee misschien wel het mooiste seizoen van allemaal.
Wanneer kom jij ook eens uitwaaien aan zee?
Ervaar winter aan zee
